Rafał Czajkowski

Temat jest wbrew pozo­rom poważny. I bar­dzo poważ­nie potrak­to­wany. Któż z nas nie chce być szczę­śliwy? Władysław Tatarkiewicz oddał nie­długo po II woj­nie (pierw­sze wyda­nie oddano do druku w 1947) w nasze ręce bar­dzo rze­telną i pod wie­loma wzglę­dami do dziś trafną ana­lizę szczę­ścia. Motto książki sta­nowi cytat z Etyki niko­ma­chej­skiej: „Wystarczy może, jeśli opra­co­wa­nie naszego przed­miotu osią­gnie ten sto­pień jasno­ści, na jaki przed­miot ten pozwala; nie we wszyst­kich bowiem wywo­dach trzeba szu­kać tego samego stop­nia ścisło­ści“. Co nie zna­czy, że nie należy się sta­rać osią­gać coraz lep­szego stop­nia jasno­ści wywodu choćby metodą kolej­nych przy­bli­żeń. Continue reading »