Rafał Czajkowski

Przy oka­zji pierw­szego wpisu pre­zen­tu­ją­cego pro­gram Navit wspo­mnia­łem o Openstreetmap-ie, chwilę póź­niej poja­wił się pod tym wpi­sem komen­tarz pana Jacka doty­czący pro­jektu ump.pcPL. Ponieważ suk­ces uży­wa­nia map gar­min w Navit w moim wyko­na­niu był tylko poło­wiczny (mówiąc deli­kat­nie), popro­si­łem go o pomoc i uzy­ska­łem bar­dzo kon­kretne wska­zówki, za które ser­decz­nie dzię­kuję. Korzystając z tych wska­zó­wek i wnio­sków z wła­snego bada­nia tematu, chciał­bym dziś roz­wi­nąć temat kon­fi­gu­ra­cji źródeł map pro­gramu Navit. Będzie przy oka­zji kilka słów na temat wspo­mnia­nej ini­cja­tywy ump.pcPL. Continue reading »

W związku z nie­usta­jącą moder­ni­za­cją sys­temu CarPC pro­po­nuję dziś garść uwag na temat kon­fi­gu­ra­cji sys­temu zaj­mu­ją­cego się dźwię­kiem. Pisałem, że odtwa­rza­niem muzyki zaj­muje się MPD (Music Player Daemon) i że sys­tem jest wypo­sa­żony w odbior­nik FM USB. Dodać należy, że za obsługę karty muzycz­nej i odtwa­rza­nie dźwięku w ogóle, odpo­wie­dzialna jest ALSA (Advan­ced Linux Sound Archi­tec­ture). Dotychczas do gra­nia radio uży­wa­łem apli­ka­cji Kradio, która ostat­nio została mocno zmo­der­ni­zo­wana (i nie­stety gwał­tow­nie roz­dęta). To jeden pro­blem. Kolejny jest taki, że jak na tak pro­stą funk­cję, apli­ka­cja ta nazbyt obciąża sys­tem. Natomiast jej zaletą było to, że kon­fi­gu­ra­cja stru­mie­nia dźwięku z urzą­dze­nia USB była pro­sta i odby­wała się wewnątrz wspo­mnia­nej apli­ka­cji. Continue reading »

Jakiś czas temu zachę­ca­łem do zapo­zna­nia się z teo­rią szczę­ścia, dziś pro­po­nuję sys­te­ma­tyczny i prak­tyczny porad­nik szczę­śli­wego życia. Zagłębiwszy się w lek­turę pro­szę nie daj­cie się zwieść odno­śni­kom do ówcze­snej, socja­li­stycz­nej rze­czy­wi­sto­ści. Jak w każ­dej książce, tak i w tej odbija się kli­mat epoki. Zresztą dla ludzi mło­dych będzie on i tak nie­czy­telny — choć zawsze można spy­tać rodzi­ców co też autor miał na myśli. Continue reading »

To jest straszny film. Ma w sobie coś z Nagiego lun­chu (1991) i eXi­stenz (1999) i nic dziw­nego, w końcu łączy te filmy osoba reży­sera i sce­na­rzy­sty, ale Videodrome jest zde­cy­do­wa­nie bar­dziej nie­po­ko­jący. Film jest nieco tylko młod­szy ode mnie, dla­tego użyte pod­czas jego pro­duk­cji efekty spe­cjalne mają nic albo nie­wiele wspól­nego z kom­pu­te­rem. A trzeba przy­znać, że efek­tów spe­cjal­nych jest sporo. Dziś może wyda­wać się nieco archa­iczny nawet nie przez te ana­lo­gowe efekty, tylko przez poru­szany temat. A może jesz­cze bar­dziej przez jego ide­olo­giczne kono­ta­cje. Continue reading »