Rafał Czajkowski

Jakiś czas temu zachę­ca­łem do zapo­zna­nia się z teo­rią szczę­ścia, dziś pro­po­nuję sys­te­ma­tyczny i prak­tyczny porad­nik szczę­śli­wego życia. Zagłębiwszy się w lek­turę pro­szę nie daj­cie się zwieść odno­śni­kom do ówcze­snej, socja­li­stycz­nej rze­czy­wi­sto­ści. Jak w każ­dej książce, tak i w tej odbija się kli­mat epoki. Zresztą dla ludzi mło­dych będzie on i tak nie­czy­telny — choć zawsze można spy­tać rodzi­ców co też autor miał na myśli. Continue reading »

To jest straszny film. Ma w sobie coś z Nagiego lun­chu (1991) i eXi­stenz (1999) i nic dziw­nego, w końcu łączy te filmy osoba reży­sera i sce­na­rzy­sty, ale Videodrome jest zde­cy­do­wa­nie bar­dziej nie­po­ko­jący. Film jest nieco tylko młod­szy ode mnie, dla­tego użyte pod­czas jego pro­duk­cji efekty spe­cjalne mają nic albo nie­wiele wspól­nego z kom­pu­te­rem. A trzeba przy­znać, że efek­tów spe­cjal­nych jest sporo. Dziś może wyda­wać się nieco archa­iczny nawet nie przez te ana­lo­gowe efekty, tylko przez poru­szany temat. A może jesz­cze bar­dziej przez jego ide­olo­giczne kono­ta­cje. Continue reading »

Książka ta, prze­wi­dziana dla fizy­ków, napi­sana na pod­sta­wie wykła­dów wygła­sza­nych przez Carnapa od 1946 w Chicago i od 1953 w Los Angeles nie­sie ogrom bar­dzo pod­sta­wo­wych prze­my­śleń i traf­nych roz­wią­zań licz­nych pro­ble­mów meto­do­lo­gicz­nych, z któ­rymi bory­kają się wszy­scy chyba naukowcy-empiryści. Rozdziały doty­czące meto­do­lo­gii pomiaru tem­pe­ra­tury, roz­cią­gło­ści i czasu są war­to­ściowe wg mnie nie tylko dla fizy­ków. Z przed­sta­wio­nym posta­wie­niem wspo­mnia­nych wyżej zagad­nień powinni się zapo­znać rów­nież, a może przede wszyst­kim psy­cho­lo­go­wie, socjo­lo­go­wie, antro­po­lo­dzy. Continue reading »

Temat jest wbrew pozo­rom poważny. I bar­dzo poważ­nie potrak­to­wany. Któż z nas nie chce być szczę­śliwy? Władysław Tatarkiewicz oddał nie­długo po II woj­nie (pierw­sze wyda­nie oddano do druku w 1947) w nasze ręce bar­dzo rze­telną i pod wie­loma wzglę­dami do dziś trafną ana­lizę szczę­ścia. Motto książki sta­nowi cytat z Etyki niko­ma­chej­skiej: „Wystarczy może, jeśli opra­co­wa­nie naszego przed­miotu osią­gnie ten sto­pień jasno­ści, na jaki przed­miot ten pozwala; nie we wszyst­kich bowiem wywo­dach trzeba szu­kać tego samego stop­nia ścisło­ści“. Co nie zna­czy, że nie należy się sta­rać osią­gać coraz lep­szego stop­nia jasno­ści wywodu choćby metodą kolej­nych przy­bli­żeń. Continue reading »

Przyznaję, że zosta­łem zewnętrz­nie zachę­cony, żeby nie powie­dzieć namó­wiony, do prze­czy­ta­nia tej książki. Treść nieco potwier­dziła nie­które moje prze­ko­na­nia i wsparła nie­które obser­wa­cje. Generalnie zro­biła na mnie duże wra­że­nie. Nie zna­czy to jed­nak, żebym był tą książką zachwy­cony. Mam swoje zastrze­że­nia. Widzę nato­miast dobry sens dla podob­nych publi­ka­cji, szcze­gól­nie dla świe­żych i prze­ję­tych poten­cjalną rolą terapeutki/y absolwentek/ów psy­cho­lo­gii. Continue reading »

Czytanie książki Братья Карамазовы, z róż­nych wzglę­dów trzeba będzie odło­żyć, więc żeby wra­że­nia z oglą­da­nia filmu cał­kiem nie osty­gły, piszę. Kto zna treść ten wie, kto nie zna, może się znie­chę­cić obję­to­ścią. Dlatego bez opo­rów będę się posłu­gi­wał frag­men­tami i zdra­dzał ele­menty fabuły. Ale zacznijmy od tech­ni­ka­liów. Gra aktor­ska zarówno cze­skich jak i pol­skich akto­rów nie pozo­sta­wia nic do życze­nia. Jest tak dobrze, że można się zupeł­nie oddać sma­ko­wa­niu tre­ści. Continue reading »

Film był cie­kawy, do pew­nego momentu. Całe szczę­ście, że ten moment był dość bli­sko końca. Styl ryso­wa­nia postaci może bar­dziej usys­te­ma­ty­zo­wany niż w Animal Kingdom, ale podobny. Nie wiem czy pole­cać, bo z jed­nej strony film mówi o bar­dzo oczy­wi­stych rze­czach, z dru­giej zaś mówi o nich w bar­dzo ładny i nie­oczy­wi­sty spo­sób, z trze­ciej strony poru­szane są tematy trudne do głę­bo­kiego zro­zu­mie­nia, a łatwe do powierz­chow­nego oce­nia­nia, z czwar­tej i ostat­niej już film miał być próbą dotknię­cia pro­blemu trud­nego szcze­gól­nie dla Amerykanów. Proponuję więc bez reko­men­da­cji zoba­czyć i oce­nić samo­dziel­nie albo (bo się nie powstrzy­mam i będzie psuja): Continue reading »

Długo szu­ka­łem pro­gramu, który by dobrze nawi­go­wał na dro­dze. Warunki jakie sobie posta­wi­łem były dosyć ostre: przede wszyst­kim miał dzia­łać pod kon­trolą GNU/Linuxa, po dru­gie zale­żało mi na tym, by mapy były moż­li­wie tanie (naj­le­piej „free as in beer and as in spe­ech“) i aktu­alne. Continue reading »

Chyba bar­dziej się zain­te­re­suję kinem austra­lij­skim. Na film wybra­łem się tro­chę z głu­pia frant i żeby czymś cie­ka­wym wypeł­nić sobie czas. Nie spo­dzie­wa­łem się, że będzie tak cie­ka­wie. Film dość lako­nicz­nie opi­sany zachę­cił mnie głów­nie tym, że nie był kome­dią ani animką. Miał to być thril­ler kry­mi­nalny, był tam też nie­zbyt udol­nie użyty przy­miot­nik „psy­cho­lo­giczny“. Po obej­rze­niu mogę ten film szcze­rze pole­cić. Continue reading »

Festiwal Animacji Teatralnej i Filmowej 2010. Jeden bar­dzo udany week­end. Żałuję, że  nie mogłem uczest­ni­czyć we wszyst­kich wyda­rze­niach zwią­za­nych z Festiwalem, nie­ko­niecz­nie też we wszyst­kich chcia­łem uczest­ni­czyć. A było tak: Continue reading »